نوامبر 20, 2019

اثر شگفت انگیز تمرینات قدرتی کاربردی روی بدن | ورزش

تمرینات قدرتی کاربردی می تونه زندگی تون رو عوض کنه

تمرین قدرتی کاربردی، پتانسیل اونو داره که دامنه کامل حرکتی و کیفیت کلی زندگی شما رو زیاد کنه. تمرین قدرتی کاربردی، بیشتر سوء تعبیر شده و با احتمال خیلی کم به درستی اجرا می شه. این اصطلاح تناسب اندام که به طور مبهم خودشو تعریف می کنه، چیزیه که در آخر می تونین از اون سود ببرین. حالتای کاربردی از ورزش، امتیازات سلامتی ارائه میدن که بالاتر از احساس خوب تحت تاثیر قرار دادن هم باشگاهی شما در رک اسکات و پرس سینه س

تمرینات قدرتی کاربردی امروزه یه واژه کلیدی عادی در دنیای ورزشیه. بعضی فکر می کنن که ورزشکاران حرفه ای با انجام فعالیتای انفجاری و بالستیک، تمرینات قدرتی کاربردی رو دنبال می کنن. با این وجود، بیشتر وقتا این برنامه های تمرینی از قابلیتای فیزیولوژیکی یه ورزشکار عادی بالاتر میره و در آخر، احتمال بروز آسیب رو بالاتر می بره.

بسیاری هم براین باورند که تحمل آسیب به دلیل تمرینات ناجور اصلا کاربردی نیس. از بسیاری دید، تمرینات قدرتی کاربردی رو باید یه زنجیره حرکتی دونست. به عنوان یه آدم، ما فعالیتهای حرکتی زیادی مثل پیاده روی، دویدن، پریدن، کشیدن، هل دادن، خم شدن، چرخیدن، ایستادن، بالا رفتن و … انجام می دیم. تموم این فعالیتا لازمه حرکات نرم، و ریتمیک دور محورهای ساژیتال، فرونتال و عرضیه.

تمرینات قدرتی کاربردی لازمه تمرینات مقاومتیه. طوریکه افزایش قدرت مستقیماً باعث تقویت کارکرد حرکات شه و بدین وسیله، فعالیتای روزمره فرد با آسونی بیشتری انجام بشه. به عبارت ساده تر، هدف اصلی تمرینات کاربردی، به کار گیری قدرت زیاد شده بدست اومده تو یه حرکت واسه تقویت کارکرد حرکتی دیگه از راه اثر به همه سیستم عصبی – عضلانیه.

اثر عجیب تمرینات قدرتی کاربردی روی بدن

تمرینات قدرتی کاربردی

در تمرینات کاربردی، کار روی عضلات درگیر تو یه حرکت، به اندازه تمرین اون حرکت مهمه. مغز، که حرکات عضلانی رو کنترل می کنه، به تموم حرکت فکر میکنه، و نه حرکات تکی عضلات.

ورزشهایی که مفاصل و عضلات رو از هم جدا می کنه، روی عضلات تمرکز دارن و نه تموم حرکت؛ که در آخر به پیشرفت کاربردی کمتر می رسه. مثلا، حرکت اسکوات ، تاثیر بیشتری واسه تقویت توان فرد واسه بلند شدن از یه کاناپه، در مقایسه با حرکات تقویت زانو، همراه داره.

واسه اینکه تمرینات قدرتی به دیگر حرکات انتقال داده شن، چند مؤلفه حرکات تمرینی باید مثل کارکرد واقعی حرکت باشه. این مؤلفه ها شامل هماهنگی، شکلای جور واجور انقباضات ماهیچه ای (concentric, eccentric, isometric)، سرعت حرکات و دامنه حرکته.

هر کدوم از مؤلفه های حرکات رو باید یه بخش جداگونه از تموم حرکت دونست. ورزشهایی که دارای بالاترین تاثیر انتقالی هستن، حرکاتی هستن که مثل حرکت یا فعالیت واقعی در هر چهار مؤلفه حرکت هستن. اینم بگیم که، افراد نمی تونن فقط با تمرین حرکات مشابه، به یه متخصص در حرکت یا فعالیت خاص تبدیل شن. واسه به دست آوردن یافته های بهینه، تکرار حرکات دقیق، لازمه.

تمریناتی که روی بیشتر دستگاه های سنتی اجرا می شن، به دلیل اینکه عضلات رو تو یه محیط کنترل شده و ثابت شده از هم جدا می کنن، تنها حلقه کوچیکی از زنجیره تمرینات قدرتی هستن. با اینکه ورزشای دستگاهی بهترین راه واسه انتقال کارکرد از باشگاه به دنیای واقعی نیستن، اما، این بدون معنا نیس که این ورزشها نباید بخشی از یه برنامه تمرینی باشن.

مثلا، تمرین «غیر کاربردی» تک مفصلی می تونه نقشی حیاتی رو در کمک به تقویت « رابطه ضعیف» که شخص ممکنه واسه برگردوندن تعادل ماهیچه ای مناسب داشته باشه، اجرا می کنه. علاوه براین، انجام اینجور تمرینی به فرد اجازه میده تا مطمئن تر و مؤثرتر در فعالیتهای تمرینات کاربردی شرکت کنه و در عین حال، خطر آسیب رو کم می کنه.

در تحلیل پایانی، باید به خاطر داشت که تمرینات کاربردی، یه معنی همه یا هیچ نیستن. زنجیره ای ازعملکرد هست. تنها تمرین به طور کاملً کاربردی، فعالیت واقعی ایه که فرد اونو تمرین می کنه. بر این پایه، افراد نباید به هیچ گروهی از ورزشها اکتفا کنن. قدرت کاربردی باید مانند یه مکمل تمرینات سنتی- قدرتی بکنه، نه به عنوان یه جانشین.

تمرینات قدرتی کاربردی اگه درست بکار گرفته شن، باعث ایجاد تنوع در ورزشها می شن و فوایدی رو به همراه دارن که پیشرفتا رو مستقیماً به فعالیتهای واقعی زندگی انتقال میده.

فرق بین بدنسازی و تمرین قدرتی چیه؟

بدنسازی، همه چیز در مورد سایزه

بدنسازان، وزنه ها رو نه به خاطر افزایش قدرت کاربردی بلکه واسه افزایش اندازه عضلاتشون بلند می کنن. اونا در طول این روند، قدرت رو زیاد می کنن اما اون فقط یه اثر فرعی تمرین کردنه، نه تمرکز.

اون وزنه زدنا واسه افزایش اندازه معمولا واسه «پمپ» موثر هستن وقتیه که خون، اکسیژن و مواد مغذی رو به عضلات شما می آورد و به شما یه جور سرخوشی میده. این نوع لیفتینگ انجام شده به وسیله بدنسازان به خاطر ایجاد پارگیای میکروسکوپی در عضله، مجبور کردن بدن واسه بازسازی عضلات و گسترش ظرفیت ذخیره سازیه. این ترمیما باعث می شن عضلات بزرگتر شن. فرایندی که به هیپرتروفی معروفه.

فرق بین بدنسازی و تمرین قدرتی

وقتی که عضلات بزرگتر می شن، قادر به نگه داشتن انرژی بیشتری هستن، این بدون معناست که می تونن نیروی بیشتری رو اعمال کنن. با این حال انرژی ذخیره شده در عضلات حجیم، همون قدرت واقعی نیس و بدنسازان بیشتر ضعیف تر از چیزی هستن که به نظر می رسن.

اصطلاح بدنسازی معمولا به نمایشای رقابتی اشاره داره و خیلی از بدنسازان فقط واسه به دست آوردن نوع بدنی که روی صحنه خوب به نظر می رسه، تمرین می کنن.

تمرین قدرتی، همه چیز در مورد قدرته

وقتی که بحث تمرین قدرتی به میان میاد، فقط یه هدف واسه تمرین کردن هست:افزایش مقدار نیرویی که عضلات شما می تونن واسه بلند کردن اجسام سنگین تولید کنن. اگه عضلات بتونن در زمان بلند کردن اجسام سنگین، بیشترین حد نیرو رو اعمال کنن، اندازه و شکل اونا اهمیتی نداره.

تمرین کردن واسه قدرت معمولا با تکرار کم و وزن بالا انجام می شه و هدف این تمرین، اون هستش که به سیستم عصبی مرکزی شما بیاموزد که چیجوری موقع لیفتینگ، واحدهای حرکتی رو به بهترین روش استفاده کنه. شما با هدف قوی کردن ماهیچه هاتون، تقویت کردن مفاصل، محکم کردن استخوانا و ایجاد بافت همبند قوی تر وزنه می زنید.

برخلاف بدنسازان، یه کارآموز قدرتی معمولی، هیکلی به طور کامل تراشیده نداره. اونا معمولا درصد چربی بدن بالاتری دارن و اندام اونا به جای براق و باریک، بیشتر قالب دار و توپره. اما وقتی زمان به کار گیری عضلات فرا می رسه، اونا قدرت و ایستادگی بسیار کاربردی تری نسبت به یه بدنساز دارن.

اثر عجیب تمرینات قدرتی کاربردی روی بدن

برگرفته از بانوی شهر -تنایب اندام / ر

.

منبع : namnak.com

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *